இயற்கையின் விந்தை

 

தொடர்ந்து பெய்யுது மழை... 
துன்பப் படுகிறார்கள் மக்கள் அலை...... 
மண்சரிவு வருமோ என்ற கவலை..... 
மாயவனே பொழியப்பா அருள்மழை...... 
மறுக்காமல் ஏற்றுகொள் இவ்வேண்டுதலை.........
பசறை காவத்தை கனகராஜா

அப்பாவின் அமரத்துவ நினைவுநாள்

அன்புள்ள எனது தங்க அப்பா

அகிலத்தை விட்டு பிரிந்தது ஏனப்பா-இது

ஆண்டவனின் ஆழமான கட்டளையாப்பா-இதனால்
அன்புகொண்ட உறவுகள் தவிப்பது தெறியலையாப்பா
ஆண்டுகள் பதிமூன்றை கடந்தாலுமப்பா-நீங்கள்
அடிமனதில் பதித்து சென்ற நினைவுகள்
என்றுமே இதயத்திலிருந்து பிரியாதப்பா
நல்ல உள்ளங்களை வாழ வைப்பதில்
நாட்டமில்லை இறைவனுக்கப்பா-நாம்
அவதரித்த தரணியில் தனக்கென இடமில்லாமல்
போகுமென்று ஆண்டவனுக்கு பயமப்பா-ஆகையால்தான் உங்களின் ஆத்மாவை தன்வசம் இழுத்துக்கொண்டாரப்பா
நீங்க தெய்வ திருவடியில் அடைக்களம் புகுந்ததாளப்பா
இன்று யான் உங்களுக்கு திவசம் செய்கிறேனப்பா
ஒவ்வொரு நொடியும் உங்கள் நினைவுகள்-என்னை
ஊக்கபடுத்தனுமப்பா
உளமார யான் தங்களிடம் கெஞ்சி கேட்கிறேனப்பா.....உங்கள் ஆத்மா சாந்தியாக இருக்க ஆண்டவன் அருள்மழை பொழிவாரப்பா.....

எதிர்பார்ப்பு

இயனக்கூட்டை என்னவன் இடுப்பிலணிந்து!
இன்ப ஊற்றில் தென்னை மரத்தில் நகர்ந்து!
எழில்கொண்ட மங்கை இதனைக் கண்டு!
ஏக்கமுடன் கேட்டாள் என்னவென்று!
இது காதல் போதையல்ல....கண்ணே!
களிப்புடன் ஆடவர் பருகும் கள்ளு என்றான்.....

ஆடிக்காற்று

ஆடிக்காற்று  வீசுதையா!
ஆள  பிரட்ட   பார்க்குதையா!
தேநீர் தந்த தேயிலையே -இன்று
தேகம் மெலிந்து காயுதையா!
மலையகம் காத்த மாதாவோ -இன்று
மதி மயங்கி நிற்குதையா!
கயவர்களின்  தீய பழக்கத்தால் 
காடே பற்றி எரியுதையா!
நிவாரணம் தரும் நிர்வாகமென்று-மாந்தர்
நிம்மதி முச்சி விடுகிறார்களையா!
ஆடித் திங்களின்  அவலநிலையால்
ஓங்கி  வளருது வாழ்க்கை செலவையா!
ஆடி விழா  தொடங்கியதால்
அதிலே காலம்  கழியுதையா.........!இதிலே
அழகன் முருகனின் அருள் கிடைக்குதையா!

அந்தி நேர வானம்

திங்களின் தியாகம்

1. 

நிலவு தேவதையை முற்றுகையிட.....
நீந்திவரும் மேக கூட்டங்களே....
என்னை எத்தனைமுறை சுற்றி வலைத்தாலும்.... 
கதிரவனிடம் கடனாக ஒளியை பெற்று...
காதலர்களுக்காக ஒளியை தருவேன்....
இதுவே எனது சத்தியபிரமானம்
பசறை காவத்தை கனகராஜா

பசறை தேசிய பாடசாலையில் நடைபெற்ற கவிஞர் நீலாபாலன் அவர்களின் கடலோரத் தென்னை மரம் கவிதை நூல் வெளியீட்டு விழாவில் காவத்தை கனகராஜா அவர்களால் பாடப்பட்ட கவி வாழ்த்து

கவி வாழ்த்து சொல்ல வந்தேன்!
கவிஞரையா நீலாபாலனுக்கு!
கல்முனை மண்ணில் முளைத்த வித்து நீ!
கவி கடலில் விளைந்த முத்து நீ!
பதுளை சரஸ்வதியில் பனுவல் வெளியிட்டாய்!
இன்று பசறை மண்ணின் முத்திரையிட்டாய்!
உம்மை ஆலாபிப்பது அற்சரத்தாலா? அல்லது
அழகிய மலர் புச்சரத்தாளா?
பாமாலை பாடிச்செல்வார் பலகோடி இன்று
கவிமாலையில் வாழ்த்த வந்தேன் பலர்கூடி
கடலோரத் தென்னைமரம் தந்த காற்று- இன்றும்
உடலோடு உரசி செல்லுது எம்மை பார்த்து!
மட்டகளப்பில் மலர்ந்த மன்னன் நீ!
மலைகவி வட்டத்தில் விளைந்த மதியுக மைந்தன் நீ!
கவிதைக்கு நான் அன்று கன்றுக்குட்டி!
கவி கற்றுத்தந்த நீரோ எந்தன் செல்லக்குட்டி!
கிழக்கில் உதித்த புதல்வன் நீ!
ஊவாவில் இணைந்த உன்னத மாப்பிள்ளை நீ!
கவண் கொண்டு விரட்டுவார்கள் பறவைகளை!
பணம் கொண்டு திரட்டுவார்கள் உன் பனுவல்களை!
தொலைபேசியில் அழைப்பு தந்தீர் அன்று! – இன்றும்
விலைவாசியாய் உயருது உனது அன்பு!
வாழ்க உனது கவிச்சேவையையா!
வாழ்நாள் முழுக்க எங்களுக்கு தேவையையா!
நீடூடி வாழ்க நீலாபாலனே!
நிதமும் வாழ்த்துகின்றேன் கவியுடனே!
கவிதைக்கு நீர் சக்கரவர்த்தி!
களிப்புடன் வாழ்த்த வந்தேன் கைகள்தட்டி!