கிணற்றுத்தவளை

கிணற்றுத்தவளையாய் கிடைத்த கீதாஞ்சலியே 
கிறுக்ககூட தெரியாத கிறுக்கியே 
பூச்சியம் போட தெரியாத ராட்சசியே 
ராட்சியம் ஆள முடியுமா சூசகமாய் 
ஒன்றும் அறியாத உத்தமி நீ 
என்றும் திருந்தாத இளையவள் நீ 
கற்க விடயங்கள் எவ்வளவோ இருக்கு 
கசடராய் கலாய்ப்பது உனதுபோக்கு 
காலம் பதில்சொல்லும் காதலியே சதியே

அணையாத நெருப்பு

அன்பை அள்ளித் தெளித்தேன்
அனல் பிழம்பில் குளித்தேன்
தீயெண்ணத்தை தினமும் ஒழித்தேன்
நிதமும் உணவளிப்பது நித்தியவேலை
அநீதியை அழிப்பது மற்றொரு வேலை
அதர்மம் அகழும்வரை
காப்பது அனலின் சேவை
தர்மம் தலைத்தோங்கும் வரை
தானும் அணையா தீப்பொறியே

மகள்

மழலையான மாணிக்கமே
மார்பில் தவழும் தங்கரதமே
பாசத்தின் பாயாசமே-நீங்கா
நேசத்தின் நெல்லிக்கனியே

அப்பா அப்பா என்றழைக்கும்போது
ஆகுலமெல்லாம் பறந்தோடுமே
செல்லத்தின் சீதனமே
திகட்டாத செங்கரும்பே
அழகு வடிவான சித்திரமே
அப்பாவின் அழகு முத்துரதமே
இன்னொரு நண்பனெனும் தங்கையே
இனிய சுவையான தேனமுதே
குசும்பு செய்வதில் குஞ்சரதமே
விரும்பி சுவைக்கும் வெள்ளிரதமே
அறிவாய் பேசும் அண்ணக்கிளியே
அனைவரையும் கவர்ந்த வண்ணக்கிளியே
சிரிக்கும்போது மலரும் செந்தாமரையே
சிந்தித்து பேசும் என் செல்லரதமே
பள்ளிச் செல்லும் செல்லக்குட்டியே
துள்ளிக் குதிக்கும் கன்றுகுட்டியே
பசியை தாங்காத பாசமலரே
ருசிக்க கேட்பாய் பனிக்குழைவே
வருத்தம் வந்தாலும் அப்பா
வைத்தியரிடம் சென்றாலும் அப்பா
உல்லாசம் செல்லவும் அப்பா
உதட்டை கடிக்கவும் அப்பா
நன்னடத்தை தான்கற்று நீ
நலமுடன் வாழ வாழ்த்துகின்றேன்

உன் நினைப்பில் பூ தொடுத்தேன்

உன் நினைப்பில் பூ தொடுத்தேன்
உயிரையே அதில் ஈடு வைத்தேன்
அழகு மலர்களை கையில் எடுத்து
அன்புத் தேனை நாளும் குடித்து
காதலிக்க நினைத்தபோது
கண்ணொளியில் சிக்கியதே

வாசம் வீசும் வண்ண மலர்கள்
நேசம் கொண்ட நீண்டச்சரமாய்
பாசமெனும் உன் நினைப்பை
பக்கத்திலே வந்து சுமந்ததடி

நினைவுகளோ தொடர் கதையாய்
நீண்ட கதை சொல்கிறதே
கண்ட நாளை மறக்கவில்லை
காவியமும் படைக்கவில்லை
உள்ளம் என்ற சுவடினிலே
உன்நாமம் ஒலிக்கிறதே

ஒன்றாய் கூடிய மலர்களெல்லாம்
உன் மனசை உடனே கவர்ந்திடவே
அத்தான் நினைப்பில் பூத்தொடுத்த
ஆயுள் வரை உன்னை மறவேனடி

அவள் என் அகராதி

அகர வரிசையின் முதலெழுத்து
அன்புச்சரம் நீதானே
காதல் எனும் கடலினிலே
கலைச்சொல்லும் நீதானே
ஓராயிரம் வார்த்தைகுள்ளே
உன்னையே தேர்ந்தெடுத்தேன்
பல அர்த்தம் புகுட்ட வைத்த
பத்தினியும் நீதானே
இலக்கணத்தில் எழுத்துப்பிழை
எத்தனையோ கண்டதுண்டு
என்னவளின் புத்தகத்திலே
அத்தனையும் நிறைகுடமாயுண்டு
அவயங்கள் ஒவ்வொன்றும்
அர்த்தம் ஒலிக்கும் மங்களமாய்
மொத்தமாய் வந்துதித்த
முதல் அகராதி நீதானே

முயற்சியே திருவினையாகிறது

வறுமை குடும்பத்தில்
பிறந்தவனே
வாழ்வில்
வாகை சூடுகிறான்
உடலை வளர்க்க
உணவை சுருக்கி
உபவாசம் செய்பனும்
ஒல்லியாகிறான்

இன்று இளமை உணவு
உண்ணும் தனவந்தன் எல்லாம்
அன்று ஒரு பிடி சோற்றுக்கு
தவமிருந்தவர்கள்தான்
முயற்சி எனும் தாரக மந்திரத்தை
முழு நேரமும் ஓதியவர்கள்தான்
உலக சாதனையில்
கீர்த்தி பெற்றோரெல்லாம்
விடாமுயற்சியின் விதைகள்தான்

வாழ்க்கைத்துணையின்
நெறியாள்கையோடு நீந்தியவரெல்லாம்
கலங்கரைவிளக்கங்களாய்
கரையை கண்டவர்கள்தான்
முயற்சி என்ற பயிற்சியை
மூவேளையும் தான் ஜெபித்து
முக்தி பெற்ற புரோகிதர் தான்

கவிஞனென்ற அடையாளத்தை
பெற காத்திருந்த நாணலே நான்
பாவலர்களின் கணிப்பிலே
பட்டைத் தீட்டப்பட்டவனும் யானே

தோல்விகள் பல கண்டு
துவன்று விடவில்லையே
வெற்றி கனி சுவைத்திடவே
முயற்சி மரம் ஏறிவந்தேன்

இயற்கை என்னும் இளைய கன்னி

இயற்கை என்னும் இளைய கன்னி
மசக்கையினால் மாம்பழம் கிள்ளி
எழில் கொஞ்சும் இத்தரணியிலே
நிடலம் வளைத்த வானவில்லோ
விசும்புதனை கட்டியணைத்து
குசும்பு செய்யும் கோமகளோ

நட்சத்திரம் வானில் மின்ன
நடுநிசியில் ஊருறங்க
நிசப்த வேளையில்
காதல்உலாவும்
நிலாமகள் நீதானே
அழகு மகள் தேர்போல
அரவணைக்கும் தாய்ப்போல
திங்களெனும் பெயரில் வந்த
தங்கப்பாவை நீதானே
காற்றை நீயோ காதலித்து
ஆரணிய தேவதைகளை
கட்டிப்பிடித்து சல்லாபிக்கும்
தென்றலும் நீதானே
பயணம் பல செல்லும் போது
பாவை உன்னை நான் மறவேன்
அம்மா என்ற உயிரைக்கூட
சும்மா தந்தவள் நீதானே
செயற்கை என்னும் நவீன மங்கை
இயற்கையின்றி வாழ்ந்திடுமோ